Waarom regulering noodzakelijk is
De prohibitie is mislukt. Niet door gebrek aan wil of middelen – maar door haar eigen logica.
Het gezondheidsfalen
Op de illegale markt is er geen kwaliteitscontrole. Gebruikers weten niet wat ze nemen – de dosering is onbekend, verontreinigingen zijn gebruikelijk. Fentanyl-toevoegingen hebben in de VS tot een epidemie geleid en bereiken nu Europa.
Evidence shows the opposite: Portugal decriminalized all drugs in 2001 – use didn't increase, and among youth it actually decreased. The Netherlands has lower cannabis use rates than Germany despite coffeeshops.
Sources: EUDA Portugal, EUDA Netherlands, EUDA Germany
The Reality of the Black Market
- Fentanyl Crisis: Synthetic opioids are increasingly being mixed into other substances – without users' knowledge.
- Adulterants: From synthetic cannabinoids to toxic additives – the illegal market has no quality control.
- Dosage Uncertainty: Every batch can have different potency. What was safe yesterday can be lethal today.
Homelessness and rotting wounds are not inevitable.
In many European cities, necrotic wounds come from contaminated street drugs and infected injection sites. Cutting agents like lidocaine or levamisole destroy vessels and tissue.
People with alcohol dependence consume a regulated, taxed product. Even when homeless they buy legal substances without unknown additives — they do not die from adulterants, do not lose limbs to contaminated poison, and still contribute to the commons through taxes.
Regulation means: pure substances instead of street poison, medical oversight instead of necrosis, revenue instead of downstream costs.
Social Benefits of Regulation
Regulation means: tax revenue instead of cartel profits, professional counseling instead of anonymous street dealing, preventive healthcare instead of emergency medicine.
Today: Black Market
€31+ Mrd.
annually to cartels in the EU
With Regulation
Tax Revenue
for prevention, therapy, education
Source: EUDA/Europol EU Drug Markets Report – estimated annual revenue of the illegal EU drug market.
The Problem Today: Alcohol and Tobacco Next to Bread
Even for legal drugs our system fails: highly toxic alcohol and tobacco are sold in supermarkets next to bread. No entrance age filter, no mandatory counselling, cheap bulk offers. Serious regulation would move these products into specialised outlets with age checks and advice – exactly what we propose for all substances.
People with addiction problems hide out of fear of social ostracism. They seek help only when it's almost too late – or not at all. In a regulated system, they could openly seek support before the spiral begins – from professionals, not on the street.
Rejection and prohibition are not the same. We socially reject smoking – yet tobacco is legal and regulated. The result: smoking rates have been declining for decades. Honest education and health policy work better than bans.
Het mondiale falen
Elke euro die aan illegale drugs wordt besteed, financiert georganiseerde misdaad. Kartels controleren productiegebieden, corrumperen regeringen, moorden voor marktaandeel.
The Chain of Responsibility
No demand, no supply. Europe is one of the largest markets for illegal drugs worldwide. We share responsibility for the consequences of our consumption.
Waarom alleen bestrijding faalt
Je kunt kartels niet tegelijkertijd bestrijden en financieren. Zolang prohibitie de prijzen kunstmatig hoog houdt, zijn de winstmarges zo hoog dat elk risico loont.
"You cannot fight cartels while funding them."
The Prohibition Paradox
- High Prices: Prohibition keeps prices artificially high – extreme profit margins
- Risk Priced In: Seizures and arrests are calculated business costs
- Constant Demand: 50 years of drug war haven't reduced consumption
- Violence Guaranteed: Illegal markets are regulated with guns instead of lawyers
Klopt. Maar we kiezen welke markten we aan hen overlaten. Toen de VS de alcoholprohibitie beëindigden, stortte Al Capones imperium in.
Waarom het debat nooit over regulering gaat
In elke documentaire over drugscriminaliteit horen we: "Er is geen oplossing." Nooit wordt ook maar een halve zin besteed aan de overweging dat echte regulering de kartels zou kunnen ontkrachten.
Het voorbeeld Nederland
Ondanks de coffeeshoptolerantie zijn drugsbendes extreem machtig, infiltreren ze de staat en vermoorden ze burgers zoals advocaten en journalisten. De reden: De toeleveringsketen blijft illegaal. Coffeeshops verkopen legaal, maar productie en groothandel zijn in criminele handen.
Een half systeem houdt de kartels in leven
Nederlandse "tolerantie" is geen regulering – het is een half systeem. Zolang productie en groothandel illegaal blijven, blijven kartels in bedrijf. Het geld blijft stromen naar de georganiseerde misdaad.
Echte regulering betekent:
- Legale productie onder staatscontrole
- Legale groothandel met kwaliteitscontrole
- Legale verkoop in apotheken of gelicenseerde winkels
- Kartels verliezen de hele markt – niet alleen de detailhandel
Pas als de hele toeleveringsketen legaal en gecontroleerd is, kunnen we de georganiseerde misdaad daadwerkelijk ontkrachten.
Duitslands gedeeltelijke legalisering – Waarom niet meer?
Duitsland is niet "halfhartig" – het zit juridisch en politiek klem tussen EU-recht, VN-verdragen, binnenlandse politiek, de Bundesrat en politielobby's.
Wat werd er in 2024 daadwerkelijk gelegaliseerd?
Toegestaan: Bezit van kleine hoeveelheden, thuisteelt, distributie via niet-commerciële teeltverenigingen
Not Allowed
NIET toegestaan: Vrije verkoop in winkels, normale markt, reguliere belaste verkoop zoals alcohol
Duitsland is gebonden aan EU-kaderbesluiten over drugs en het VN-Enkelvoudig Verdrag van 1961. Commerciële verkoop zou duidelijk verdragen schenden en onmiddellijk rechtszaken uitlokken.
Het verenigingsmodel wordt formeel als "niet-commercieel" beschouwd en blijft in een juridische grijze zone – moeilijker aan te vechten onder EU-recht.
Wie verzette zich het sterkst?
- Police Unions: Politievakbonden: Argumenten als "meer verkeersdoden", "controleverlies". Echt motief: Verlies van vervolgingsmacht, eliminatie van miljoenen onderzoeken.
- Conservative Parties: CDU/CSU en conservatieve deelstaatregeringen: Argumenten als "opstapdrrug", "maatschappelijk verval". Echt motief: Cultuuroorlog, "wet en orde" positionering.
- Bundesrat: De Bundesrat probeerde herhaaldelijk de wet massaal te blokkeren of te verwateren.
Conclusion: Het huidige model is een politiek compromis, geen eindtoestand – een proefballon en overgangswet.
De juridische weg naar een EU-brede apotheekmarkt
Een echte EU-brede apotheekmarkt voor alle drugs is juridisch mogelijk, beheersbaar onder internationaal recht en economisch zeer winstgevend voor staten.
De drie huidige juridische barrières
1. UN
VN-drugsverdragen: Het Enkelvoudig Verdrag van 1961 verbiedt commerciële verkoop van bijna alle drugs.
2. EU
EU-recht: Kaderbesluiten over drugs, internemarktrecht, farmaceutisch recht.
3. National
Nationaal recht: Opiumwetten, strafwetboeken, apotheekwetten.
Fase 1: EU-brede beleidsbeslissing
De EU besluit: "Drugsbeleid is primair gezondheids- en marktregulering, niet veiligheidsbeleid." Dan geldt Artikel 114 VWEU (interne markt) in plaats van strafrecht.
Fase 2: EU-richtlijn voor gecontroleerde stoffen
De EU vaardigt een bindende kaderrichtlijn uit: Verkoop alleen in apotheken, EU-breed reclameverbod, farmaceutische zuiverheid, leeftijdsgrenzen, uniforme waarschuwingslabels.
Fase 3: VN-recht herinterpretatie
Optie A: Gezamenlijk verdragsvoorbehoud – EU-staten verklaren een gezondheidsgericht interpretatie van VN-verdragen (zoals Canada en Uruguay al doen).
Optie B: Formele verdragswijziging – EU-staten dwingen een VN-herzieningsconferentie af (langzaam maar permanent).
Fase 4: Nationale implementatie
Elk land heft drugs- en strafwetten op, vervangt verbod door apotheekeisen, staatslicenties, prijsregulering, belastinginning en verplichte counseling.
Verkoop alleen in apotheken of staatsglicenteerde faciliteiten. Geen reclame. Uniforme EU-productstandaarden met werkzame stofhoeveelheden in milligram. Hoeveelheidsbeperkingen en gestaffelde prijzen. Subsidies voor ernstig verslaafden.
Waarom dit meer te rechtvaardigen is dan verbod
Een gereguleerde apotheekmarkt betekent: minder doden, minder infecties, minder geweld, minder milieuvernietiging, minder georganiseerde misdaad. Dit is constitutioneel haalbaar via proportionaliteit en de beschermingsplicht van de staat.
Wie moet eerst handelen?
Minstens twee grote EU-economieën (bijv. Duitsland + Frankrijk), een duidelijke positie van de Europese Commissie, en een status-quo akkoord met de VS, die historisch het VN-drugsapparaat controleren.
De nuchtere waarheid
Juridisch staat de weg open. Politiek is het riskant. Het vereist een open breuk met delen van de oude VN-drugsorde – maar dat is geen obstakel, het is een beslissing.
Regulering is geen utopie.
Het is een verschuiving van chaos naar systemen.
De wereld daarna is:
Je kunt dan niet meer doen alsof dit ons allemaal "niet aangaat".
Ready to Take Action?
Contact your political representatives and advocate for evidence-based drug policy.
Take Action