Συχνές Ερωτήσεις

Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο. Η Πορτογαλία αποποινικοποίησε όλα τα ναρκωτικά το 2001 – η χρήση δεν αυξήθηκε, και μεταξύ των νέων μάλιστα μειώθηκε. Η Ολλανδία έχει χαμηλότερα ποσοστά χρήσης κάνναβης από πολλές χώρες με αυστηρή απαγόρευση παρά τα coffeeshops. Η χρήση εξαρτάται από κοινωνικούς παράγοντες, όχι από νομικό καθεστώς.

Sources:

• EUDA Portugal Country Drug Report
• Transform Drug Policy Foundation

Η τρέχουσα κατάσταση είναι η χειρότερη για την προστασία των νέων: οι έμποροι δεν ζητούν ταυτότητα. Μια ρυθμιζόμενη αγορά με αυστηρή επαλήθευση ηλικίας, ελεγχόμενα σημεία πώλησης και ειλικρινή εκπαίδευση προστατεύει τους νέους καλύτερα από τη μαύρη αγορά.

Important to know:

• Dealers don't ask for ID – regulated sales points do.
• Schools can educate openly and honestly – with clear facts instead of prohibition rhetoric.
• Youth in the Netherlands consume less cannabis than in Germany.

Η εξάρτηση είναι ασθένεια που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες – γενετική, τραύμα, κοινωνική κατάσταση. Το νομικό καθεστώς δεν είναι καθοριστικό. Αλλά: σε ρυθμιζόμενο σύστημα, φτάνουμε στους πληγέντες νωρίτερα, μπορούμε να προσφέρουμε βοήθεια και να χρηματοδοτήσουμε πρόληψη.

Η Ελβετία το κάνει από το 1994. Σοβαρά εξαρτημένα άτομα λαμβάνουν φαρμακευτικά καθαρή ηρωίνη υπό ιατρική επίβλεψη. Αποτέλεσμα: τα εγκλήματα για απόκτηση εξαφανίστηκαν, η υγεία βελτιώθηκε, η κοινωνική ένταξη είναι δυνατή. Οι άνθρωποι πηγαίνουν στη δουλειά αντί να κλέβουν. Το πρόγραμμα εξοικονομεί χρήματα στο κράτος και σώζει ζωές. Αυτό δεν είναι τρέλα – τρέλα είναι αυτό που κάνουμε τώρα.

The Swiss Model:

• Operating since 1994
• Over a thousand patients in treatment
• Significant reduction in acquisitive crime
• Improved social integration

Source: Swiss Federal Office of Public Health

Ακριβώς το αντίθετο: αφαιρούμε την επιχειρηματική τους βάση. Η απαγόρευση είναι το καλύτερο πρόγραμμα υποστήριξης για καρτέλ – εγγυάται υψηλές τιμές και μονοπωλιακά κέρδη. Η ρύθμιση καταστρέφει αυτό το μοντέλο. Η αστυνομία μπορεί να επικεντρωθεί στο πραγματικό έγκλημα αντί να κυνηγά χρήστες.

There are black markets for alcohol and tobacco too – but they're marginal. Why? Because the legal market is more convenient, safer, and better quality.

Example Canada:

After cannabis legalization in 2018, the black market share has continuously declined according to Statistics Canada.

Στέλνουμε ένα ειλικρινές μήνυμα: τα ναρκωτικά είναι επικίνδυνα, γι' αυτό τα ελέγχουμε. Αυτό είναι πιο αξιόπιστο από την τρέχουσα υποκρισία όπου το αλκοόλ και ο καπνός – τα πιο επικίνδυνα ναρκωτικά – είναι νόμιμα ενώ άλλα παραμένουν απαγορευμένα. Οι νέοι βλέπουν τις αντιφάσεις. Η ειλικρινής εκπαίδευση λειτουργεί καλύτερα από την προπαγάνδα απαγόρευσης.

The Tobacco Comparison:

Tobacco is legal but socially stigmatized. Smoking rates have been declining for decades – through education, not prohibition.

Source: WHO, Eurostat

Η ρύθμιση αυτοχρηματοδοτείται. Αυτή τη στιγμή 31+ δισ. ευρώ πηγαίνουν ετησίως στα καρτέλ – χωρίς έλεγχο ποιότητας, χωρίς φορολογικά έσοδα. Με ρύθμιση όλων των ναρκωτικών: φορολογικά έσοδα για πρόληψη, θεραπεία και εκπαίδευση. Οι πρώτες εμπειρίες με νόμιμες αγορές δείχνουν: τα μερίδια της μαύρης αγοράς μειώνονται, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται.

Υπάρχουν λειτουργικά μοντέλα: Πορτογαλία από το 2001, ελβετικό πρόγραμμα ηρωίνης από το 1994, καναδική νομιμοποίηση κάνναβης από το 2018. Δεν χρειάζεται να ξαναεφεύρουμε τον τροχό – μπορούμε να μάθουμε από την εμπειρία.

Working Models:

• 🇵🇹 Portugal: Decriminalization since 2001
• 🇨🇭 Switzerland: Heroin program since 1994
• 🇳🇱 Netherlands: Coffeeshops since 1976
• 🇨🇦 Canada: Cannabis legalization since 2018

Το κράτος είναι ήδη στην επιχείρηση των ναρκωτικών – πουλά αλκοόλ και καπνό, που μαζί προκαλούν πάνω από 200.000 θανάτους ετησίως στην ΕΕ. Το ερώτημα δεν είναι αν το κράτος ρυθμίζει ναρκωτικά, αλλά ποια. Αυτή τη στιγμή αφήνει τις πιο επικίνδυνες ουσίες σε καρτέλ που δεν έχουν έλεγχο ποιότητας, δεν έχουν προστασία νέων και δεν έχουν υπηρεσίες βοήθειας. Η ρύθμιση δεν είναι να «παίζεις τον έμπορο» – είναι να αναλαμβάνεις ευθύνη αντί να κοιτάς αλλού.

Σωστά: τα ναρκωτικά είναι επικίνδυνα. Αλλά οι άνθρωποι τα καταναλώνουν ούτως ή άλλως – 87 εκατομμύρια Ευρωπαίοι το έχουν κάνει. Το ερώτημα είναι: Αντιμετωπίζουν άγνωστη ισχύ και νοθεία στο δρόμο, ή παίρνουν φαρμακευτικής ποιότητας ουσίες με ιατρική επίβλεψη; Το 2021, 6.166 άνθρωποι πέθαναν στην ΕΕ από υπερδοσολογία· οι κίνδυνοι προκαλούνται από οπιοειδή, πολυφαρμακία, μεταβλητή ισχύ και νοθεία. Η ρύθμιση μειώνει αυτούς τους κινδύνους μέσω προτύπων και συμβουλευτικής.

Τα αστυνομικά σωματεία και οι υπηρεσίες ασφαλείας έχουν θεσμικό συμφέρον στο status quo: προϋπολογισμοί, θέσεις, εξουσίες εξαρτώνται από τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών». Αυτό δεν είναι κατηγορία – είναι συστημική λογική. Αλλά οι αστυνομικοί στο πεδίο συχνά λένε το αντίθετο: είναι απογοητευμένοι που κυνηγούν τους ίδιους μικροχρήστες ενώ το πραγματικό έγκλημα παραμένει χωρίς αντιμετώπιση. Ρωτήστε αξιωματικούς, όχι γραφειοκράτες.